Categoriearchief: recepten

Sperziebonen

Het is een beetje over het randje, want het sperziebonenseizoen is toch echt wel voorbij ondertussen, maar ik wil dit recept graag nog even delen. Het is namelijk typisch zo’n gerecht waar je extra veel van maakt en dan twee keer van eet. En daar hou ik van, van zulke keukenefficiency.

Goed, komt-ie:

gestoofde-bonen2Sperziebonen in tomatensaus

  • ui, in ringen
  • sperziebonen, in stukjes van een paar centimeter
  • flink wat knoflook (ik had vier dikke tenen op een pond sperziebonen), geperst of – wat ik altijd doe – geplet en fijngehakt
  • verse tomaten, in stukjes gehakt, of tomatensaus
  • komijn
  • azijn
  • zout, peper

Laat je koekenpan heet worden, doe dan olie of boter in de pan. Bak de ui even aan. Hij hoeft niet bruin, hij hoeft niet zacht, maar laat ‘m net even bakken voor je de sperziebonen toevoegt. Dan dus de sperziebonen erbij, alweer: even laten meebakken. Dan kunnen de knoflook & de tomaten(saus) erbij. Zoveel tomaten dat de sperziebonen niet meer bakken maar stoven in het vocht.

Komijn erbij, een schepje. Of twee. Ik vind het lekker, dus ben er niet zuinig mee. Komijn kun je als poeder kopen, maar dat verliest vrij snel zijn geur. De hele zaadjes blijven duidelijk langer lekker. Even pletten in de vijzel, zodat de smaken goed loskomen, en dan bij de bonen.

Vuurtje laag, laten stoven tot de sperziebonen gaar zijn en er een mooi sausje ontstaat. Af en toe even controleren of er wat vocht bij moet (tomatensaus, water, bouillon, desnoods wei – net wat je hebt. En ik zal binnenkort eens een stukje schrijven over wei. Geweldig spul.)

Als de bonen gaar zijn op smaak brengen met zout en peper, en eventueel een scheutje azijn en wat extra olie. Eet ‘m warm, of koud. Zo, of gemengd met rauwkost (venkel combineert goed!) en/of een restje koude pasta en een lik mayo.

 

 

Stoofpot van paddenstoelen en quinoa

Nou had ik beloofd om het recept van de Extra lekkere stoofpot van gerst en paddenstoelen uit De Dikke Vegetariër hier op te nemen. Alleen wijkt mijn versie bij nadere beschouwing nogal af van het origineel: hij is niet vegetarisch, bevat pakweg twee keer zoveel paddenstoelen en is met quinoa in plaats van parelgort. Raadpleeg dus vooral pagina 540 van De Dikke Vegetariër voor een vegetarische stoofpot met gerst en paddenstoelen.

Ingrediënten voor stoofpot van paddenstoelen en quinoa

Voldoende voor twee (niet al te hongerige) volwassenen, een peuter in de lust-ik-niet fase en een alles mondjesmaat proevende baby.

  • 2 ons kastanjechampignons, schoongemaakt, in stukken: kleintjes heel, middelmaat in vieren, grote in meer stukken
  • 1 ons oesterzwammen, schoongemaakt, in stukken gescheurd
  • een handje gedroogd eekhoorntjesbrood, geweekt
  • wat spekjes, ik had pakweg 50 gram
  • 1 flinke ui, gesnipperd
  • 3 flinke wortels (gewone, geen winterwortels), in stukken
  • 2 stengels bleekselderij, kleingesneden
  • 4 kleine vastkokende aardappeltjes, in vieren
  • veel knoflook, 6-8 tenen, gepeld, niet gesneden
  • tijm, pakweg een halve theelepel gedroogde tijm (of een hele theelepel verse) (dit zijn van die Amerikaanse maatschepjes, geen lepels om je thee mee te roeren)
  • handjevol quinoa
  • paar soeplepels groentebouillon
  • zout, peper
  • evt. beetje maizena

Bereidingswijze

  • Bak de spekjes, ui, wortel, bleekselderij, aardappelen en knoflook op middelhoog vuur onder af en toe omscheppen gedurende een minuut of 10.
  • Voeg de paddenstoelen & tijm toe en bak een paar minuutjes mee.
  • Roer de quinoa erdoor.
  • Voeg bouillon & het weekvocht van het eekhoorntjesbrood toe: zoveel dat de boel niet aanbakt en de quinoa gaar kan koken, maar niet zoveel dat het soep wordt. Er kan altijd meer bij, maar eruit is minder.
  • Laat pakweg een half uurtje stoven, af en toe roeren & controleren of er nog voldoende vocht in de pan zit. Net als bij andere stoofpotten geldt: langer is beter.
  • Op smaak brengen met zout en peper, als de saus nog wat dun is binden met wat maizena.
  • Het originele recept vraagt om peterselie als garnering, maar die was ik vergeten, en ik heb ‘m niet gemist.

 

Wintervoorraad

Ik ben druk geweest met inmaken & bewaren deze zomer. Veel experimenten, sommige meer geslaagd, andere wat minder. Inmiddels staan er heul veul potten in de (koel)kast en zit de vriezer lekker vol. Laat die herfst maar komen! Wat heb ik zoal gemaakt?

Tomatensaus

Klassieker, altijd goed. Voor pasta, in stoofjes, in sausjes, opkikker in soep, met witte bonen… tomatensaus is overal goed voor.

Wanneer? In juli/augustus, als de tomaten goedkoop en lekker zijn.

Biologisch? Liefst wel, want gangbare tomaten bevatten hormoonverstorende stoffen. Maar ja, biologische tomaten zijn dan weer niet goedkoop. Wel lekker trouwens. Ik maakte al een hele voorraad saus voordat ik dit las, en ja, die ga ik ook weer niet weggooien. Zucht.

Hoe? Tomaten halveren, die op de foto hadden een hele harde kern, die kan eruit. Grillen in de oven, eventueel met wat teentjes knoflook en een uitje in stukjes, totdat flink wat van het vocht verdampt is. Gegrilde ui en knoflook in de koelkast bewaren voor later gebruik. Tomaten overdoen in een pan, laten pruttelen tot het flink is ingedikt & tot moes gekookt. Grote stukken vel er tijdens het pruttelen uit vissen, verder doe ik niet aan ontvellen.  Als er veel harde stukken in de saus zitten nog even de staafmixer er door. Zeven kan ook, maar ik doe het niet. Deel meteen opeten, over de pasta ofzo, de rest is voorraad.

Bewaren? In kleine bakjes in de vriezer, een maand of vier, vijf gaat hier goed. Een paar porties als deelblokjes invriezen in ijsblokjesbakjes.

Onthouden: volgend jaar meer tomatenplanten in de moestuin!

Paprikasaus

Zie tomatensaus, op alle punten. Behalve dan dat de paprika’s liefst wel ontveld moeten worden. Ik gebruik rode, oranje en gele, geen groene. Punt en ronde door elkaar.

Gegrilde paprika’s even laten uitdampen in een plastic zak, of in een pan met het deksel erop, dan komt de schil goed los. Niet helemaal laten afkoelen (dat gebeurde mij dit jaar tot drie keer toe) dan gaat het ontvellen weer veel moeizamer.

Op de foto trouwens geen paprikasaus maar de ingemaakte waar ik al eerder over schreef. Die ondertussen alweer bijna op is.

Appelmoes, gewone en met rozijntjes

Mjam. Veel lekkerder dan uit de winkel. Baby en peuter smullen ervan. Ik ben benieuwd hoe het blijft bij bewaren.

Wanneer? September, de minder mooie appels van de nieuwe oogst zijn goedkoop.

Biologisch? Liefst wel, bij de appelteelt wordt relatief veel pesticide gebruikt.

Hoe? Schillen, klokhuis eruit, in stukjes, kaneel en /of rozijntjes erdoor, evt. wat suiker, op klein pitje tot moes koken.

Bewaren? Ik heb een deel in bakjes in de vriezer, een deel in kleine potjes. Alles in porties voor één maaltijd.

Aardbeienjam: gewone, met munt, en met balsamico

Dit was minder geslaagd. Ik heb jam gemaakt met pectinepoeder & minder suiker, en de verse jam was in juni wel lekker, maar toen ik vorige week een potje open draaide vond ik hele dikke klonterige jam die na een paar dagen ging gisten. Yuk. Misschien nog bruikbaar voor ijs?

Sap, limonade en siroop

Aardbeienlimonade en -siroop, aardbeien-frambooslimonade, sap van blauwe en rode bessen, druivensap… allemaal even lekker en snel op. Ik heb nu alleen nog druivensap, en wat bakjes siroop in de vriezer.

Wanneer? Als het fruit rijp is en de vogels het gaan opeten. Meteen verwerken, niet denken “dat komt  straks wel”.

Biologisch? Niet van toepassing, want uit de tuin. Ik vind kleinfruit uit de winkel te duur voor dit soort toepassingen omdat je zoveel nodig hebt. Oh, en niet-biologische aardbeien bevatten veel pesticide.

Hoe? Wassen, steeltjes & blaadjes zoveel mogelijk verwijderen. Opkoken, met een beetje suiker, dan komt het vocht beter los. Even laten doorkoken, tot het vochtpeil hoger staat dan het fruit, dan wat laten afkoelen. Zeven. Bij fruit met tanines (zoals druiven) de pulp niet aandrukken, bij bv. aardbeien juist wel.

Naar smaak suiker toevoegen aan het sap. Voor sap een klein beetje, het druivensap bevat iets van twee eetlepels suiker op een soeppan druiven. Die is – eenmaal geopend – dan ook maar een paar dagen houdbaar. Voor limonade wat meer, ook weer naar smaak, voor siroop de helft tot twee derde van het gewicht van het fruit.   Nog eens opkoken, proeven (pas op, heet!) en overgieten in gesteriliseerde flessen en potten.

Bewaren? Ik doe het in glazen flessen die bij afkoelen vacuüm trekken, en dan alsnog in de koelkast. Mijn moeder vriest sap in, in kleine plastic waterflesjes.

En verder?

  • Verjus
  • Pickles van bloemkool, wortel, ui en augurk
  • Augurk met dille in het zuur
  • Zoetzure courgette & ui
  • Mangochutney
  • Pittige mango-appelchutney

Maar daarover later misschien meer…

Zomereten

Het is dit weekend te warm voor weekboodschappen of weekmenu’s: we eten sla, ijs, smoothies en vooral heel veel watermeloen.

Salade met bloemkool, paprika en chorizo

Wat gaat erin:

  • 1/2 bloemkool, in roosjes, kort gekookt
  • 1 rode paprika, in stukjes
  • flinke handvol rucola
  • zwarte olijven
  • peterselie
  • stuk chorizo, in blokjes
  • olijfolie,
  • balsamico- of andere lekkere azijn

Bak de chorizo even aan in wat olie. Bak de bloemkool en de paprika kort mee op hoog vuur. Blus af met een eetlepel azijn en doe in de saladeschaal. Laat iets afkoelen, en doe dan de peterselie, olijven en rucola erbij.

Wij aten ‘m lauw-warm, met wat bulghur erdoor. Ik denk dat gekoeld ook lekker is, maar ik weet het niet zeker want hij ging schoon op. Daarom ook geen foto.

Aardbeien & watermeloen

Als je 2 dozen aardbeien koopt op de markt en daar vervolgens drie kilo paprika & mini-komkommertjes bovenop parkeert, dan heb je een goed excuus voor een watermeloen-aardbeiensmoothie. Oeps. Maar eigenlijk zijn hier geen excuses voor nodig.

De smoothie was heerlijk, het waterijsje dat ik daar weer van maakte ook, en het laatste restje dronk ik ‘s-avonds toen het grut sliep op met veel ijsblokjes en een scheutje rosé. Het leven kan slechter.

Bananenijs met één ingrediënt (en eentje extra)

Deze, van Marsepein. Fijngemaakte plakjes bevroren banaan, zo simpel, zo lekker. Ik doe een extra scheutje (kokos-)melk erbij omdat m’n blender het anders niet trekt. Yum yum yum.

Nog meer watermeloen: in salade met feta, munt en olijven

Deze salade maakte ik  laatst al eens, en is wat mij betreft de ultieme warm-weer-combi. Zoet van de meloen, zout  van de feta en de zwarte olijven, fris van de munt, pittig door de ui en een tandje zuur van de citroen.

In Plenty staat een supersimpele versie met basilicum, die is ook fijn, kijk maar, maar deze versie van Nigella is mijn favoriet. Mmmmm… straks maar weer.

Update: deze staat nu te koelen. Met schapenfeta, wat munt, ‘ontbijt-olijven’ (dit aldus de verpakking), en een restje venkel.

Ingemaakte paprika’s

Oh, en die twee kilo paprika’s? Die maakte ik in, zo ongeveer volgens dit recept.

 

Omfiets-worteltjes met knoflook

Nicolaas Klei introduceerde in zijn wijngidsen het begrip ‘Omfietswijn’: van die wijn die zo goed is dat je ervoor wilt omfietsen naar een andere supermarkt. Wij wonen vlak bij een uitstekende slijter, alstublieft dankuwel, maar fietsen met graagte om voor de worteltjes van de Oosterwaarde. Die zijn zo lekker, dat kun je niet uitleggen, dat moet je proeven.

Dit recept is te simpel voor woorden, maar dat is goed. Met omfietsworteltjes moet respectvol worden omgegaan. Stoven in een beetje boter, misschien met wat versgedopte doperwtjes, beetje zout en klaar.

Maar ik eet ze het liefst op z’n Italiaans, langzaam gebakken in de pan, met een paar teentjes knoflook in de schil. Het oorspronkelijke recept komt uit Passie voor groenten van Antonio Carluccio. Geen link, want het boek is niet meer te krijgen.  Hij schrijft:

Dit is ook nog een van mijn moeders klassieke bijgerechten. De worteltjes werden altijd in een zware gietijzeren pan bereid doe ook op laag vuur de warmte vasthield. De pan stond altijd een tijdje op een hoek van het fornuis te wachten tot de maaltijd klaar was. Het ging erom het vocht uit de wortelen te laten verdampen en zo de smaak te concentreren. Goudbruine randjes betekenden dat de wortelen gereed waren.

Wat heb je nodig?

  • Bos wortels
  • Olijfolie om te bakken
  • 3-6 knoflooktenen in de schil
  • fijngehakte verse peterselie
  • evt. zout
  • evt. beetje suiker
  • evt. beetje balsamico-azijn

wortelsEn dan?

  • Snij de wortels in eenhaps-stukjes. Als ze dun zijn kun je ze heel laten, of in stukjes van een paar centimeter snijden. Als ze dikker zijn snij je ze in plakjes van ongeveer een centimeter.
  • Doe de worteltjes met de olie in een zware pan met deksel, voeg als je dat wilt een snufje zout toe en bak ze al roerend een minuut of 10.
  • Voeg de ongepelde knoflooktenen toe en bak op het allerlaagste vuur tot ze gaar en zacht zijn.  Carluccio heeft het over 25 minuten, bij mij gaat het meestal sneller want mijn laagste pitje is zelfs met warmhoudplaatje nog behoorlijk warm.
  • Proef!
  • En maak ze af: heb je geen omfietsworteltjes, dan moet er misschien nog wat suiker en/of balsamico bij.
  • Bestrooi met de peterselie.

 

Troostbrownies

Zo’n dag dat de kindjes estafettehuilen, knietjes stukvallen,  drie keer omgekleed moeten worden wegens geknoei met water, limonade en andere vloeistoffen…

Zo’n dag dat er een recordaantal luiertjes doorgaat, en de baby op je ene arm ligt te drinken terwijl de peuter aan je andere arm hangt omdat hij Nu Nu Nu iets dringend moet vertellen (en je ondertussen jeuk aan je neus hebt)…

Zo’n dag dat de afwasmachine de borden niet afwast, de wasmachine vieze strepen maakt op de witte was, de ‘s-ochtends gedweilde vloer ‘s-middags onbekruipbaar vies is en dat niet schreeuwen tegen de peuter een doel op zich dreigt te worden…

Zo’n dag kook ik niet, maar haal ik een zak bolognese uit de vriezer en bak ik troostbrownies. En dan, als bij toverslag, valt de baby op mijn rug in slaap, staat de peuter blij in een bak beslag te roeren en komt buiten alsnog de zon door.

Ingrediënten

Het beslag:

  • 100 gram bloem
  • 125 gram zachte boter
  • 75 gram suiker (kristal-, riet-, basterd-, allemaal goed)
  • 20 druppels stevia of 50 gram extra suiker
  • 2 eieren, losgeklopt
  • 35 gram cacao
  • melk, ongeveer 100 ml
De vulling:
  • 100 gram pure chocola, in grove stukjes.
  • 50 gram walnoten
  • 100 gram ontpitte kersen

Bereidingswijze

Meng alle ingrediënten voor het beslag behalve de melk. Voeg zoveel melk toe als nodig is om de consistentie goed te krijgen: het beslag moet makkelijk door te roeren zijn, maar niet te dun. Proef (rauw ei alert!) en voeg zo nodig een beetje van het een of ander toe. Suiker bijvoorbeeld, want ik ben niet zo van het glazuurspringend zoet.

Roer de vulling door het beslag. Of een andere vulling. Zo vind ik ‘m lekker, beetje Schwarzwalder Kirsch-achtig, maar dit is natuurlijk ook een beetje een wat-is-er-in-huis gebeuren. Ik heb ‘m ook al eens gemaakt met kokos (bah), aardbeien (lekker), amandelen en geen vruchten (vond Lief erg lekker). Dadels lijkt me ook heel lekker. Of rozijntjes. Of een laag ricotta met munt middenin. Nou ja, enfin…

Bak 20 minuten op 180 graden. Zoals alle brownies: hij is de volgende dag nog lekkerder.

Zelfgemaakte baked beans

Vroeger, toen ik student was, toen at ik vaak witte bonen in tomatensaus. Ik kon niet koken en ik had geen geld, dus met een blik bonen in saus, een zak soepgroente en een scheut water maakte ik voor een gulden een soepje waar ik drie dagen van at. Goeie ouwe tijd…

Later at ik wel eens baked beans uit blik bij het ontbijt. Met eieren, en spek. Na een avond in de kroeg was dat een goed begin van de dag.

Tegenwoordig kom ik niet meer in de kroeg. Geen katers ook, groot voordeel is dat. En ik vind dat ik kan koken. Waar logisch uit volgt dat, wanneer manlief op een dag smeekt om een full English breakfast, dat ik dan dus zelf bonen in tomatensaus ga maken.

Pardon? Jawel! En hiermee sta ik hiermee 1-0 voor in de competitie mama vs. de fabriek. Want ze waren ongelooflijk lekker, voor zoiets simpels.  Lees verder