Categoriearchief: Mama kookt

Dit zijn de blogjes die ik in 2011 en 2012 schreef op wordpress.com onder de naam Mama Kookt. Over koken met een baby op m’n rug, en een peuter aan m’n benen. Over mijn zoektocht naar boerderijwinkels, experimenten met weekmenu’s, en gedachten over (ook toen al) gezond-eten-hypes.

Weekmenu week 32, easy does it

Koken heeft alles te maken met m’n comfort-zone. Lekker in de keuken staan frutten, baby op m’n rug of spelend aan m’n voeten, peuter op een krukje ernaast om te helpen (of moegespeeld voor de TV…) – dan ben ik een tevreden mens. Mits ik eten sta te koken waarbij ik niet hoef na te denken.

Ingewikkelde dingen, onbekende recepten, allemaal heerlijk, ik kan me daar echt in verliezen. MITS er iemand op het grut past. Niet voor een doordeweekse dag. Niet als dochterlief bijna tien maanden is en pakweg twintig keer per nacht een slokje mamamelk blieft. Nu even niet.

En dus is het thema van deze week: makkelijk.

  • Groente (bloemkool, worteltjes, een handvol boontjes uit de tuin?) met citroenvinaigrette, gekookte aardappeltjes en de saucijsjes die we vorige week hebben laten liggen.
  • Vis in tomatensaus. Maak een snel sausje van tomaat, paprika, ui, knoflook, een selderijstengeltje. Stoof een stukje witvis daarin gaar. Groente naar keuze (courgette is lekker!) erdoor of ernaast, afmaken met wat er aan verse kruiden in de tuin staat (oregano, denk ik, of koriander). Fijngesneden groen pepertje erover voor de grote mensen. Kan met pasta, rijst, aardappels of peulvruchten, ik ga denk ik voor linzen.
  • Pasta caprese: met tomaat, basilicum, buffelmozarella en olijfolie. Gegrilde groentes ernaast (aubergine, ui, paprika, venkel? ) en een paar plakjes lekkere salami voor mijn geliefde carnivoor. Restjes worden pastasalade voor de lunch.
  • Groentensoep, altijd goed om restjes op te maken, met brood of lamacun, en als ik zin heb verse hoummous.
  • Tortillawraps, waarbij we de vulling even van het weer laten afhangen. Roomkaas, zalm en komkommer als het warm is, of iets Mexicaanserigs met bonen voor koeler weer. Eigenlijk gek, want in Mexico is het toch ook warm.
  • Gado gado, gestoomde groente met satésaus, met rijst. Gekookt eitje erbij, en vooral veel kroepoek.

Weekmenu week 31 – Ottolenghi-week

We hebben het nu weer een tijdje zonder weekmenu’s gedaan, en ik mis ze. Zonder moet ik vaker boodschappen doen, loopt het avondritueel regelmatig vast wegens gebrek aan kookinspiratie (= laat eten en kindjes chagrijnig) en gaat er (oh foei) vaker bedorven eten de vuilnisbak in. Terug bij de weekmenu’s dus.

Bijna alle recepten komen deze week uit mijn nieuwe kookboek: Plenty, van Yotam Ottolenghi. Wat een geweldig boek! Al bladerend in de boekwinkel kon ik niet wachten tot ik thuis was en in de keuken aan de slag kon. Inmiddels heb ik een paar recepten uitgeprobeerd, en ze bevielen allemaal even goed. We vieren de terugkeer van de weekmenu’s dus met een Ottolenghi-week!

Ingrediënten

Weekmenu nieuwe stijl: eerst boodschappen, dan recepten. Andersom werkt niet bij groentes van de boerderij. We haalden vandaag: wortels in drie kleuren, bieten, bloemkool, courgettes en sla. Eieren, kaas, saucijsjes en een grote zak speltmeel. Nieuwe oogst, ik ben heel benieuwd of we dat gaan proeven in het brood.

Verder ligt er in de keuken nog een aubergine, wat prei, een paprika en een grote zak verse tuinbonen. Bij de Turkse super kocht ik eerder deze week halloumi, lekker om te grillen, en er liggen bieflapjes te ontdooien in de koelkast.

Weekmenu

En daarmee maken we deze week, uit Plenty dus,

  • Pittige Marokkaanse wortelsalade, die kan ‘s-ochtends in alle rust voorbereid worden en de rest van de dag intrekken. Voor de zekerheid hou ik voor peuter & baby wat gekookte wortel apart. Erbij pilav van bulghur, en een gebakken visje.
  • Salade van paddenstoelen en tuinbonen met walnoten & tahin. Met pasta, als het lukt wordt dat homemade speltpasta, en geroerbakte kleingesneden bieflapjes.
  • Frittata van bloemkool. Met groene salade en wat brood. Een grote, want overgebleven frittata is ook lekker voor lunch & ontbijt.
  • Ovenbietjes, geroosterde courgettes, met halloumi & uien uit de tuin, en wat rijst. Niet van Ottolenghi, maar een klassieker hier in huis.
  • Vindaloo van twee soorten aardappel, met een raita, en rijst of naanbrood. Een extra portie vindaloo, want die is volgens Ottolenghi als kliekje nog lekkerder.
  • Een stoofje van wat er nog overblijft: aubergine, prei & paprika, met wat tomaat en linzen of kikkererwten. En de saucijsjes.

Weekmenu week 26, watermeloen, tomatensaus en omfietsworteltjes

Het is nu echt zomer, ondanks het plensweer! Ik kocht namelijk bij de groenteboer een hele halve watermeloen. Zeven pond, net zo zwaar als de baby toen ze net geboren was. Maar een stuk minder makkelijk te tillen.

Deze week een achteraf opgeschreven weekmenu, weer eens wat anders. Ik begon de week met een prachtige verzameling boerderijboodschappen (zie foto), en maakte er een wat-is-er-in-huis-week van.

Zaterdag: pannenkoeken! Een geslaagd experimentje met een beslag van 250 gr. tarwebloem, 250 gr. volkoren speltmeel en pakweg 50 gram boekweitmeel.  (En natuurlijk eieren en melk.) We aten ze met zelfgemaakte aardbeienjam, stroop en appelmoes.

Zondag: In ons vleespakket zat een prachtig stuk rosbief. Die braadden we kort in de pan, en aten we met gebakken omfietsworteltjes, frietjes en komkommersalade.

Maandag: Moussaka, zo ongeveer naar een recept van de mama van George Calombaris, een van de presentatoren van de Australische televisieserie Masterchef. Maar dan sneller: ik heb namelijk in de vriezer een voorraadje bolognesesaus die sprekend lijkt op de tomaten-met-gehakt-saus waar dit recept mee begint. Er moet alleen een schepje kaneel en wat tijm & rozemarijn bij.

Dinsdag: Verse tuinbonen en kapucijners met basilicum, met een gebakken visje, tomatensalade  en spaghetti met knoflook & citroen.

Woensdag had de groenteboer veel lekkere tomaten voor weinig, dus maakte ik een voorraad tomatensaus voor de vriezer, en verwerkte meteen maar een deel in Huevos a la flamenca. Deze keer met witte bonen, de laatste worteltjes en net-niet-vegetarisch: zonder de chorizo, en met maar liefst 60 gram spekjes voor 3 personen. We aten onze vingers erbij op!

Donderdag ging de rest van de tomaten in een pan tomatensoep, met flink wat knoflook, een uitje en vooral veel basilicum: ik heb een basilicumexplosie in de vensterbank. Een scheut volle melk erdoor voor de peuter maakte zijn soepje lekker zacht en romig – en bracht het in één klap op peutervriendelijke eettemperatuur.

Vrijdag: iets met bietjes en augurk

Zaterdag: restjes- en vriezerdag Pizza

Omfiets-worteltjes met knoflook

Nicolaas Klei introduceerde in zijn wijngidsen het begrip ‘Omfietswijn’: van die wijn die zo goed is dat je ervoor wilt omfietsen naar een andere supermarkt. Wij wonen vlak bij een uitstekende slijter, alstublieft dankuwel, maar fietsen met graagte om voor de worteltjes van de Oosterwaarde. Die zijn zo lekker, dat kun je niet uitleggen, dat moet je proeven.

Dit recept is te simpel voor woorden, maar dat is goed. Met omfietsworteltjes moet respectvol worden omgegaan. Stoven in een beetje boter, misschien met wat versgedopte doperwtjes, beetje zout en klaar.

Maar ik eet ze het liefst op z’n Italiaans, langzaam gebakken in de pan, met een paar teentjes knoflook in de schil. Het oorspronkelijke recept komt uit Passie voor groenten van Antonio Carluccio. Geen link, want het boek is niet meer te krijgen.  Hij schrijft:

Dit is ook nog een van mijn moeders klassieke bijgerechten. De worteltjes werden altijd in een zware gietijzeren pan bereid doe ook op laag vuur de warmte vasthield. De pan stond altijd een tijdje op een hoek van het fornuis te wachten tot de maaltijd klaar was. Het ging erom het vocht uit de wortelen te laten verdampen en zo de smaak te concentreren. Goudbruine randjes betekenden dat de wortelen gereed waren.

Wat heb je nodig?

  • Bos wortels
  • Olijfolie om te bakken
  • 3-6 knoflooktenen in de schil
  • fijngehakte verse peterselie
  • evt. zout
  • evt. beetje suiker
  • evt. beetje balsamico-azijn

wortelsEn dan?

  • Snij de wortels in eenhaps-stukjes. Als ze dun zijn kun je ze heel laten, of in stukjes van een paar centimeter snijden. Als ze dikker zijn snij je ze in plakjes van ongeveer een centimeter.
  • Doe de worteltjes met de olie in een zware pan met deksel, voeg als je dat wilt een snufje zout toe en bak ze al roerend een minuut of 10.
  • Voeg de ongepelde knoflooktenen toe en bak op het allerlaagste vuur tot ze gaar en zacht zijn.  Carluccio heeft het over 25 minuten, bij mij gaat het meestal sneller want mijn laagste pitje is zelfs met warmhoudplaatje nog behoorlijk warm.
  • Proef!
  • En maak ze af: heb je geen omfietsworteltjes, dan moet er misschien nog wat suiker en/of balsamico bij.
  • Bestrooi met de peterselie.

 

Over recyclen, plastic en boodschappen doen in de supermarkt

Om met de laatste twee te beginnen: heel toevallig deed ik deze Zero Plastic Week weer eens de volledige weekboodschappen in de supermarkt. Wat de mislukking van dit prima idee in stijl afrondde: plasticloos boodschappen doen in de supermarkt is net zo’n goed idee als in een witte broek met je peuter naar het bos gaan.  Lees verder

Weekmenu week 25

Het ging afgelopen week eigenlijk best goed met het volgen van het weekmenu. Maar dan weer iets minder met het gezonde eten… de brownies zijn alweer op.

Het menu voor komende week is wat vaag qua groentes. Dat komt: we hebben geen boerderijboodschappen gedaan gisteren, maar andere leuke dingen. En dat weekmenuut wat onhandig.  Lees verder

Geen plastic week

Een beetje laat (het is al donderdag) ontdekte ik dat het deze week Zero plastic week is.

Vanaf 11 juni 00:00 uur tot en met 17 juni 23:59 uur 2012 gaan we met z’n allen plastic vrij shoppen! Geen nieuw plastic dus, een week lang. Plastic dat je in huis hebt mag je gewoon gebruiken, zoals je tandenborstel, je EK oranje toeter, boterhamzakjes en je bodyscrub, maar als het op is sta je voor een uitdaging.

Leuk! Wij doen alsnog mee.

Troostbrownies

Zo’n dag dat de kindjes estafettehuilen, knietjes stukvallen,  drie keer omgekleed moeten worden wegens geknoei met water, limonade en andere vloeistoffen…

Zo’n dag dat er een recordaantal luiertjes doorgaat, en de baby op je ene arm ligt te drinken terwijl de peuter aan je andere arm hangt omdat hij Nu Nu Nu iets dringend moet vertellen (en je ondertussen jeuk aan je neus hebt)…

Zo’n dag dat de afwasmachine de borden niet afwast, de wasmachine vieze strepen maakt op de witte was, de ‘s-ochtends gedweilde vloer ‘s-middags onbekruipbaar vies is en dat niet schreeuwen tegen de peuter een doel op zich dreigt te worden…

Zo’n dag kook ik niet, maar haal ik een zak bolognese uit de vriezer en bak ik troostbrownies. En dan, als bij toverslag, valt de baby op mijn rug in slaap, staat de peuter blij in een bak beslag te roeren en komt buiten alsnog de zon door.

Ingrediënten

Het beslag:

  • 100 gram bloem
  • 125 gram zachte boter
  • 75 gram suiker (kristal-, riet-, basterd-, allemaal goed)
  • 20 druppels stevia of 50 gram extra suiker
  • 2 eieren, losgeklopt
  • 35 gram cacao
  • melk, ongeveer 100 ml
De vulling:
  • 100 gram pure chocola, in grove stukjes.
  • 50 gram walnoten
  • 100 gram ontpitte kersen

Bereidingswijze

Meng alle ingrediënten voor het beslag behalve de melk. Voeg zoveel melk toe als nodig is om de consistentie goed te krijgen: het beslag moet makkelijk door te roeren zijn, maar niet te dun. Proef (rauw ei alert!) en voeg zo nodig een beetje van het een of ander toe. Suiker bijvoorbeeld, want ik ben niet zo van het glazuurspringend zoet.

Roer de vulling door het beslag. Of een andere vulling. Zo vind ik ‘m lekker, beetje Schwarzwalder Kirsch-achtig, maar dit is natuurlijk ook een beetje een wat-is-er-in-huis gebeuren. Ik heb ‘m ook al eens gemaakt met kokos (bah), aardbeien (lekker), amandelen en geen vruchten (vond Lief erg lekker). Dadels lijkt me ook heel lekker. Of rozijntjes. Of een laag ricotta met munt middenin. Nou ja, enfin…

Bak 20 minuten op 180 graden. Zoals alle brownies: hij is de volgende dag nog lekkerder.

Zelfgemaakte baked beans

Vroeger, toen ik student was, toen at ik vaak witte bonen in tomatensaus. Ik kon niet koken en ik had geen geld, dus met een blik bonen in saus, een zak soepgroente en een scheut water maakte ik voor een gulden een soepje waar ik drie dagen van at. Goeie ouwe tijd…

Later at ik wel eens baked beans uit blik bij het ontbijt. Met eieren, en spek. Na een avond in de kroeg was dat een goed begin van de dag.

Tegenwoordig kom ik niet meer in de kroeg. Geen katers ook, groot voordeel is dat. En ik vind dat ik kan koken. Waar logisch uit volgt dat, wanneer manlief op een dag smeekt om een full English breakfast, dat ik dan dus zelf bonen in tomatensaus ga maken.

Pardon? Jawel! En hiermee sta ik hiermee 1-0 voor in de competitie mama vs. de fabriek. Want ze waren ongelooflijk lekker, voor zoiets simpels.  Lees verder