Auteursarchief: Anouk

Wortels met een twist

Wortels kun je koken, maar bakken is vele malen lekkerder. Dit recept is doodsimpel, maar verrukkelijk. Mét variatietips, en soep van de kliekjes. 

wortels in zak

 

Wat heb je nodig?

Lekkere wortels. Winterwortels of bospeen, dat maakt niet uit – als ze maar lekker zijn. De basis van dit gerechtje zijn de natuurlijke suikers in de wortel, die caramelliseren in de pan en geven die geweldige smaak. Omfietswortels noemde ik ze eerder: wortels waarvoor je met liefde en plezier naar de boerderij fietst. Als je per ongeluk niet-zo-lekkere wortels hebt kun je beter die aan de konijnen voeren – of je voegt wat extra zoet toe, zoals (sinaas)appelsap, een ui of (oeps) suiker. Zie onder het kopje variaties.

  • Knoflook, paar ongepelde tenen
  • Zout
  • Olijfolie
  • Een pan met dikke bodem

Hoe maak je het?

  1. Was, schrap of schil de wortels – afhankelijk van het seizoen en de dikte van de schil. Snij dikke wortels in plakken van ongeveer een cm, laat dunne wortels heel of snij ze in stukken van pakweg een cm of 5.
  2. Verhit wat olie in een pan. Bak de wortels op middelhoog vuur een minuut of 10. Bestrooi met zout. Schep ze af en toe om, maar roer niet te veel.
  3. Plet de knoflooktenen met de platte kant van een mes en doe ze bij de wortels.
  4. Zet de pan op je allerlaagste pitje, en laat de wortels bakken tot ze gaar en zacht zijn. Minimaal een kwartiertje, langer kan maar het moet geen pap worden. Hier komt die dikke bodem van pas – in een gewone pan gaat het harder en worden ze minder zoet.

wortels

Komt dit je bekend voor? Dat kan! Dit recept staat in een wat andere versie al jaren op mijn blog, maar het is te simpel en te lekker om het niet nog eens onder de aandacht te brengen. Helemaal herschreven, en met variaties dus. 

Variaties

Voeg smaakmakers naar keuze toe:

  • Maak de gare wortels af met wat gehakte verse peterselie en een paar druppels balsamicoazijn
  • Of met gehakte verse koriander en wat citroensap
  • Doe als eerste wat komijn, venkel of korianderzaadjes in de pan – zaadjes even bakken, dan de wortels er bij. Pas wel op dat de zaadjes niet verbranden, voeg eventueel een scheutje water toe
  • Doe tegelijk met de wortels wat fijngehakte gember in de pan
  • Frui een gesnipperd uitje, voeg als de ui zacht en gaar is de wortels aan toe. Dit maakt het geheel zoeter doordat de uien bijna helemaal oplossen.

Je kunt de wortels ook glaceren i.p.v. bakken. Voeg dan in stap 3 een scheut vocht toe: water, bouillon, (sinaas)appelsap, evt. aangevuld met wat wijn. Het vocht verdampt grotendeels, en wordt dikker en rijk van smaak door de zetmeel uit de groente, waardoor je wortels in saus krijgt. Heel fijn.

Ook lekker is om (een deel van) de wortels te vervangen door andere groente. Dit kan ook met raapjes, pastinaak, wortelpeterselie, schorseneren, koolraap… al die winterse knollen dus!

Tot slot: wees niet te zuinig met het zout. Zout versterkt smaken, en zorgt dat je de andere smaaknuances dan alleen zoet beter gaat proeven.

 

Plus: 3 minuten wortelsoep

Deze soep is een fantastische manier om een restje overgebleven wortels uit het vorig recept op te maken. Het loont de moeite om een flinke pan van de gebakken wortels te maken, speciaal om soep te kunnen maken met de rest.

Wat heb je nodig?

  • gebakken wortels
  • bouillon (zelfgemaakte natuurlijk!)
  • staafmixer

Hoe maak je het?

  1. Breng de bouillon aan de kook.
  2. Doe een scheutje bouillon bij de wortels in de pan en roer.
  3. Voeg de rest van de bouilon toe.
  4. Pureer met de staafmixer

Mocht je nog slagroom in de koelkast hebben staan, zo’n potje dat dringend op moet omdat het nog net niet zuur is, dan kan dat heel goed door de soep. Een schep yoghurt bovenop is ook lekker.

 

Heeft het gesmaakt? 

Heb je gebakken wortels gegeten?  Ik vind het leuk om te horen hoe jij ze gemaakt hebt, en wat je er van vond! Vertel het me hier in de reacties, of via social media. 

20.000 lezers, dieren en boodschappen

Ik schreef vorige week een stukje. Een stukje over vlees eten, of niet. Over zuivel, fatsoen, argumenten en klimaat. Nou ja, hier staat het, lees maar. Het raakte een snaar: het is ondertussen zo’n 20.000 keer gelezen, en meer dan 3.000 keer gedeeld op Facebook. Dat was even schrikken: normaal komen er hier zo’n vijftig bezoekers per dag, waarvan het merendeel op zoek is naar een recept voor pasta met witte saus. Welkom aan alle nieuwe lezers dus, leuk dat jullie er zijn.

Lees verder

Drie dingen die vleeseters niet meer willen horen

Een bevriende vegetariër deelde vanochtend dit stukje op Facebook: 14 dingen die vegetariërs niet meer willen horen. En ik snap het, echt. Het merendeel van de in het artikeltje genoemde dingen is gewoon dom: het soort opmerkingen dat je aan de kersttafel krijgt van klierende ooms die je uit de tent willen lokken. Dus als alle mensen die just for the fun of it graag andere mensen lastig vallen over hun voedselkeuzes nu even iets anders gaan doen…

Lees verder

Risotto: ook voor voor veganisten, rijstverlaters of afkickende perfectionisten

Laat ik om te beginnen een mythe ontzenuwen: risotto is Niet Moeilijk. Echt niet. Het is lastig om ‘m helemaal perfect te krijgen, zo precies goed dat je een Italiaanse mama of een driesterrenkok tevreden zou stellen. Maar zoals zo vaak geldt ook hier: het perfecte is de vijand van het goede. Perfecte risotto vraagt oefening en finesse, goeie gewone-mensen-risotto is zonder meer haalbaar voor iedere thuiskok. En goeie risotto is al zulk fijn eten. Warm, voedzaam, troostend zacht als een paar armen om je heen. Dus. 

Niet veel werk

Dan die tweede mythe. Risotto is niet Veel Werk. Echt niet. Je moet er even bij blijven, dat wel. Het basisidee is dat je rijst neemt, die glazig laat worden, en dan beetje bij beetje bouillon toevoegt, die wordt opgenomen in de rijstkorrels. Als je dat met hele kleine scheutjes tegelijk doet, zoals het officieel hoort, dan ben je er vrij druk mee inderdaad. Een peuter met een omvallende blokkentoren kan zomaar leiden tot aangebrande rijst. Maar die kleine scheutjes, dat mogen ook best grotere scheuten zijn. Zolang je risotto nog bij-lange-na-niet gaar is is dat echt geen probleem. Alleen als hij er bijna, bijna is (proeven dus!) dan moet je voorzichtig zijn met de hoeveelheid vocht om te voorkomen dat je soep krijgt. Maar je kunt dus best gewone-mensen-risotto maken en tussendoor een kind of huisdier knuffelen, sla maken of Facebook checken

Lichtere risotto

De derde mythe. Dat risotto supervet is, en zo machtig dat je vervolgens een uur lang uitbuikend in je stoel hangt. Dat klopt ten dele. Risotto met boter, kippenbouillon en veel parmezaanse kaas heeft dat effect inderdaad als je er te veel van eet (bij echte Ossobuco Milanese bijvoorbeeld, een match made in heaven…) En dat doe je al snel, want het is superlekker en je maakt makkelijk veel te veel. Die 75 gram per persoon die je vaak in recepten ziet is nonsens, de helft minder hebben wij genoeg aan. En dan wel flink groente erbij natuurlijk.

Maar risotto hoeft niet met boter, kaas en vleesbouillon. Een risotto op basis van een lichte groentebouillon en een scheutje olijfolie is veel minder machtig, maar is nog steeds rijk en troostend, fluwelig zacht. En de kaas kun je ongestraft weglaten. Het is absoluut lekker, maar geen noodzaak. Wat maakt dat veganistische risotto zeer beslist geen straf is. 

Hordeum_vulgare_ripe,_Gerst_oogstrijp

Oogstrijpe gerst.

Rijst? Ja, lekker. Maar ook parelgort, spelt of freekeh! 

Tot slot, mythe nummer vier: een bijkomende oorzaak van dat OMG-ik-heb-teveel-gegeten-effect is de witte rijst die traditioneel in risotto gaat. Arboriorijst, of carnaroli. Hartstikke lekker, niks mis mee. Maar er zijn meer smaken. Ik geef hieronder een recept voor risotto met parelgort: glad geslepen gerstkorrels. Daar ben ik superenthousiast over, zo lekker als dat is. Ook vrij machtig trouwens, kleine porties zijn echt zat! En je kunt ook risotto maken van freekeh, quinoa, spelt en zelfs boekweit. Fijn voor de variatie. 

Maar goed, genoeg gekletst. Hier is ‘ie: het recept.

Risotto van parelgort met pompoen en salie

Overigens is risotto van parelgort geen 2016-hipster-uitvinding of zo. Het is een traditionele specialiteit uit de streek rondom Venetië, en er is zelfs een Italiaans woord voor: orzotto. En het is yum. 

Wat gaat er in?

  • parelgort, 30-50 gram per persoon. Snelle smokkeltruc: je kunt de parelgort alvast een kwartiertje voorkoken in 3 keer het volume aan bouillon (al het vocht wordt opgenomen), of een kliekje gebruiken. 
  • ui, in ringen. 
  • teen knoflook, geplet en fijngehakt
  • bleek- of groenselderijstengel, in kleine blokjes
  • wortel, in kleine blokjes
  • salie, flinke bos verse blaadjes. Steeltjes verwijderd en fijngesneden. Als je deze risotto maakt voor gasten is het leuk om een paar blaadjes apart te houden en te frituren in wat olie tot ze knapperig zijn maar nog niet bruin.
  • evt. witte wijn
  • pompoen, in blokjes. Een kliekje geroosterde pompoen kan hier ook goed in. 
  • groentebouillon (liefst zelfgemaakt natuurlijk!)

Bereidingswijze

  1. Maak een scheutje olijfolie warm in een pan met dikke bodem. 
  2. Doe de helft van de ui, alle selderij & wortel, en ongeveer een derde van de salie in de pan, en laat een paar minuutjes fruiten. Langer is prima.  
  3. Doe de parelgort erbij, en bak deze mee. 
  4. Blus af met een scheut witte wijn, of met bouillon als die fles anders niet leeg gaat (hint: een scheutje wijn is een prima opppepper voor soep en sausjes)
  5. Voeg nu beetje bij beetje de bouillon toe. Iedere keer als de bouillon is opgenomen door de parelgortkorrels kun je nieuwe toevoegen. Extra wijn mag ook: bijna alle alcohol verdampt. Na pakweg 20 minuten kun je gaan proeven of de gort al gaar is. 
  6. Verhit nu wat olie in een andere pan. Doe de pompoen erin, de rest van de ui, de knoflook en nog wat salie. Als je zelfgemaakte ongezouten bouillon gebruikt voor je risotto kun je nu ook wat zout toevoegen. Als er wel zout in je bouillon zit kun je dat beter laten. Bak de pompoen even aan, voeg dan een scheutje bouillon toe om aanbranden te voorkomen, en laat de pompoen rustig stoven. 
  7. Als de risotto gaar begint te worden dan is de korrel zacht, maar zit er binnenin nog een hard puntje. Dat is het moment dat je de pompoen door de risotto schept, en de bouillon in kleine scheutjes gaat toevoegen. Er ontstaat nu een smeuïg geheel, de pompoen bindt zich met de bouillon en de zetmeel van de parelgort. Blijf in rustig tempo bouillon toevoegen, en proef of de gort en de pompoen gaar en zacht zijn.
  8. Breng op smaak met zout, en bestrooi evt. met pompoenpitjes. 

orzotto2

Bami met… boerenkool?

Noedels met groente is één mijn van mijn favoriete snel-klaar-altijd-lekker combi’s. Bami, zeg maar – maar dan met veel meer groenten en veel minder bami. Ideaal voor drukke dagen, en bijna alles kan er in. Boerenkool bijvoorbeeld – en alle andere soorten groene blaadjes. Reepjes koolrabi of andere kolen. Tomaten. Aubergine. Radijs. Boontjes. Echt, ik heb nog geen enkele groente gevonden die niet lekker is met noedels. 

noedels met boerenkool

Ik was van plan om de versie hier op de foto afgelopen dinsdag te maken op de wekelijkse Lekker van ’t land lunchworkshop op de Ulebelt – maar toen ging de krukassensor van onze auto raar doen en had ik geen vervoer voor mijzelf & de potten en pannen. Wat zou het zijn, een krukassensor? Mooi scrabblewoord is het in ieder geval. 

Anyhoe, om niet bij de pakken neer te gaan zitten maakte ik een filmpje, live via Periscope vanuit mijn eigen keuken. Mijn eerste kookworkshop online! Het was leuk om te doen, maar de opname is zo beroerd dat ‘ie niet bewaard hoeft voor het nageslacht. Maar ik ga het zeker nog een keer doen! Als je live wil meekijken, volg me dan op Twitter, dan zie je vanzelf een linkje langskomen. 

Maar, dus: noedels. Ik schreef eerder al een stukje over hoe ik al aanrommelend noedelgerechtjes maak. Vandaag een iets specifieker recept. Met boerenkool, want dat is in het seizoen, lekker, en zo gezond dat het tegenwoordig een superfood mag heten. 

Wat gaat er in?

  • olie voor in de wok
  • knoflook, geplet en fijngehakt
  • stukje gember, geraspt
  • chiliflakes of verse rode peper
  • boerenkool, per persoon ongeveer 2 ons schoongemaakt gewicht
  • handje champignons per persoon, in stukjes of helften
  • sojasaus (ik gebruik meestal tamari, een nogal zoute Japanse saus die vrije sterk van smaak is. Ketjap zou ik zelf niet doen, dan wordt het al snel te zoet.)
  • rode ui, in ringen
  • noedels. Ongeveer de helft minder dan dat je denkt nodig te hebben.
  • citroensap, of een halve citroen om uit te knijpen
  • evt.: sesamolie, sesamzaadjes, cashewnootjes, kiemen

Bereidingswijze

  • Snij de boerenkool van de nerven, en snij het blad in stukjes. Was grondig, en maak droog in een saladespinner (of met een theedoek). Kurkdroog hoeft niet, maar als de boerenkool te nat is gaat het stoven en kun je niet roerbakken. Overigens: boerenkool uit een zakje kan ook, maar waarom zou je? Verse is, nou ja, vers  – en zoveel tijd kost het schoonmaken nou ook weer niet als je geen tien monden hebt te voeden.
  • Maak je noedels klaar, meestal is dat een kwestie van even weken in heet water en dan afgieten – volg de instructies op de verpakking. Mocht je ze nou per se zelf willen maken: dit lijkt me een goed recept
  • Zet je wok (of koekenpan) aan als alles voorgesneden klaar staat. Meestal is dit het moment dat ik begin te roepen dat de tafel gedekt kan worden. 
  • Doe olie in de hete pan, en de gember & knoflook. Laat even bakken, en voeg dan de champignons toe, en zoveel rode peper of chiliflakes als jij lekker vindt. Als het te hard gaat en de knoflook dreigt te verbranden kun je een scheutje water toevoegen.  
  • Als de champignons vocht beginnen los te laten zijn ze zo ongeveer gaar, en kan de boerenkool erbij. Voeg nu ook een flinke scheut sojasaus toe. 
  • Na een paar minuutjes kunnen nu ook de noedels erbij, en de rode ui. Schep om, en proef of je gerecht genoeg smaak heeft – voeg evt. nog wat sojasaus of rode peper toe. Ik vind het lekker om wat citroensap eroverheen te sprenkelen, dat maakt het geheel wat frisser. Sesamolie (de donkere versie, van geroosterde pitjes) is er ook heel fijn bij. 
  • Voor een extra superfood-touch of gewoon voor het lekker maak je je gerecht aan tafel af met (ongezouten, ongebrande) cashewnootjes, sesamzaadjes (bevatten superveel calcium!) en verse kiemen. De mijne kwamen uit een doosje van de Ekoplaza, maar het is ook heel leuk om je eigen kiemenkwekerijtje te starten. 

Aanstaande dinsdag maken we op de lunchworkshop risotto van parelgerst: orzotto in het Italiaans. Een recente ontdekking, ik vind het superlekker, en dat wil ik graag met jullie delen. Meedoen of meer weten? Lees hier meer!

Ik hou van knolselderij: salade en 8 soorten soep

logo-kleinerKnolselderij is een beetje het muurbloempje onder de wintergroenten. Onopvallend, onmisbaar in erwtensoep, maar verder blijft hij (zij?)  in de schaduw van de luidruchtiger bladselderij of de onmisbaar-in-alles-met-tomaten bleek- of groenselderij. Als je op de vraag “Wat eten we vanavond?” antwoordt “knolselderij” zal er geen gejuich opstijgen.

Ik vind dat jammer, want knolselderij is echt heel erg lekker, en ontzettend veelzijdig. Laatst schreef ik al over mijn experiment met knolselderijpannenkoekjes, het is heerlijk in de stamppot ter vervanging van aardappelen, en het kan in de tomatensaus in plaats van de bleekselderij (die in deze tijd van het jaar uit Italië of Spanje komt!). 

En dan is er selderijsalade, selleriesalade zeiden wij vroeger. Hieronder een recept. Dat wordt natuurlijk gemaakt van knolselderij, en is zelfgemaakt vele malen lekkerder en goedkoper dan uit een bakje. En dan ook nog zonder de waanzinnige lijst chemische nonsens die de industrie in dat soort producten stopt (ter illustratie: dit was mijn laatste bakje kant-en-klare salade).

Daarnaast heb ik een recept voor je voor knolselderij-pastinaaksoep, met een stuk of tig variaties. Zo lekker, zo snel, zo goedkoop, echt: doen! Heerlijk wintereten! 

Selderijsalade met remouladesaus

Wat heb je nodig?

Voor de saus

  • 3 eetlepels mayonaise, zelfgemaakt of uit een pot
  • 1 eetlepel mosterd
  • handvol peterselie, evt. ook bieslook, dragon, fijngehakt
  • 1 dikke zure augurk, fijngehakt
  • eetlepel kappertjes, fijngehakt
  • voor de niet-vegetariërs: een fijngehakte ansjovisfiletje of een beetje ansjovispuree

knolselderijsaladeVoor de salade

  • Een flink stuk knolselderij, een kwart tot een halve knol
  • Citroensap
  • Zout, peper

Bereidingswijze

  • Maak de knolselderij schoon
  • Rasp de knolselderij (een keukenmachine is hier ideaal voor) of snij in kleine blokjes
  • Meng de ingrediënten voor de saus, en schep de knolselderij erdoor
  • Breng zo nodig op smaak met citroensap, zout en peper

Variaties

  • Vervang de mayonaise door een vinaigrette: een flinke scheut lekkere olie die je klopt met een beetje appelazijn, de mosterd en wat zout
  • Meng de knolselderij met wortel, bleekselderij, appel
  • Voeg een handje rozijntjes toe
  • Meng de salade met een licht-bittere bladgroente als andijvie, friseesla, radicchio of witlof
  • Voeg wat walnoten toe
  • Niet vegetarisch, maar een combinatie van mijn moeder die mij vroeger blij door de kamer deed stuiteren: selderij-kipsalade met een restje koude kip, walnoten en mandarijntjes

Soep van knolselderij en pastinaak

Wat heb je nodig?

  • Een flink stuk knolselderij, zeg een ons of vier. Schoongemaakt en in stukjes gesneden.
  • Ongeveer evenveel pastinaak, schoongemaakt en in stukjes gesneden
  • 1 grote ui, in ringen
  • 2 tenen knoflook, fijngehakt
  • Olijfolie of boter
  • 1 liter bouillon – zie mijn blogje over het zelf maken van bouillon
  • zout, citroensap
  • kruiden naar keuze, bijvoorbeeld een theelepel kerriepoeder
  • iets om de soep wat romiger te maken, bijvoorbeeld kokosmelk of een stukje santen.
  • knolselderij-pastinaak-soeptopping naar keuze, bijvoorbeeld:
    • fijngehakte koriander met wat rasp van citroenschil (alleen het geel)
    • wat gesmoorde groene blaadjes, paksoi of snijbiet bijvoorbeeld
    • fijngehakte nootjes
    • croutons van oud brood
    • sesam- of andere zaadjes
    • fijngesneden groene kruiden, citroenschil of rode peper

Bereidingswijze

  • Fruit de ui in een beetje olie of boter op een laag pitje tot hij zacht is
  • Voeg knoflook, pastinaak, knolselderij, wat zout en evt. kruiden naar keuze toe en laat een paar minuten aanstoven
  • Voeg zoveel bouillon toe dat de groentes onder staan, breng aan de kook en kook tot de groente zacht en gaar is.
  • Pureer de soep met een staafmixer. Voeg eventueel wat extra bouillon toe als de soep erg dik is.
  • Proef de soep, en kijk of jij vindt dat hij romiger mag. Als je vloeibare kokosmelk gebruikt: roer deze beetje bij beetje door de soep, en proef of er meer nodig is. Santen dikt de soep ook in, je zult dan ook wat extra bouillon moeten toevoegen. Voeg extra bouillon of kokos toe als je dunnere soep wilt of meer buiken hebt te vullen.
  • Breng op smaak met zout, indien nodig extra kerriepoeder en evt. wat citroensap
  • Schep de soep in kommen, en bestrooi met de topping. Die kun je natuurlijk weglaten, maar het geeft zo’n soep net een beetje extra pit. Bij deze kerriesoep past koriander heel goed, of de gesmoorde groene blaadjes voor een extra dosis groene groente in je eten. Kies hoe dan ook een topping die past bij je smaken: als je bijvoorbeeld rode peper gebruikt in je soep dan geven wat sliertjes peper bovenop aan hoe de soep gaat smaken.

Variaties: 

  • Vervang de kerrie door een theelepel korianderzaad (grof gevijzeld), laat de kokosmelk weg en doe op het laatst een schep crème fraiche erdoor.
  • Vervang de kerrie door een stuk van 3-4 cm verse gember en een rood pepertje (beide fijngesneden).
  • Vervang de kerrie door een halve theelepel venkelzaadjes en wat chiliflakes, vervang de kokosmelk door een klein scheutje slagroom, wat mascarpone of zachte geitenkaas
  • Laat de kerrie en de kokosmelk weg, en roer blauwe kaas (gorgonzola, roquefort, Blauwe Bastiaansen) door de soep.
  • Vervang de kerrie door royaal verse tijm, oregano, salie en/of rozemarijn (fijngehakt natuurlijk), en de kokosmelk door slagroom.
  • Vervang de kerrie door mosterd, en de kokosmelk door slagroom of mascarpone.
  • Vervang de kerrie door tahin (sesampasta), laat de kokosmelk weg en schep een lepel yoghurt (griekse of gewone) door de soep

Recepten in je e-mail? 

Wil je mijn blogjes over variëren met seizoensgroenten direct in je email? Meld je dan hier aan voor gratis recepten

Spicy pompoenstoof met kikkererwten en linzen

Marokkaanse pompoenstoof met kikkererwten en linzen. Een heerlijk verwarmend gerecht voor een frisse herfstdag: kruidig, zoet en pittig tegelijk. Vullend, maar niet overdreven machtig. En dan ook nog gluten- en lactosevrij, vol trage koolhydraten, én 100% plantaardig.

pompoenstoof met peulvruchten uit VEG

Wat heb je nodig?

  • 2 uien
  • zelfgemaakte Ras el Hanout, klik hier voor het recept
  • selderij (handjevol blaadjes, plakje van de knol of een stengel), fijngehakt
  • teen knoflook, fijngehakt
  • 1 pastinaak, in stukjes
  • 400 gram kikkererwten, uit blik of geweekt en gekookt
  • 100 gram droge rode linzen
  • ruim een halve liter tomatensaus of passata
  • 1 pompoen, in éénhapsstukjes 
  • boerenkool, hoeveelheid naar smaak, in stukjes
  • handje rozijntjes, of dadels, gedroogde vijgen of abrikozen in stukjes 
  • citroensap, sesamzaadjes
  • zout

Bereidingswijze

Als je droge kikkererwten hebt dan zet je ze een dag van tevoren in de week in ruim koud water. Laat ze een nacht weken, ververs het water, en kook de kikkererwten in 30-45 minuten gaar. Het is lekker om bijvoorbeeld een laurierblaadje, een geplette teen knoflook, een stukje rode peper en/of een stuk ui mee te laten trekken. Je kunt nu ook het kookvocht gebruiken in de stoof. Bij kikkererwten uit blik doe ik dat niet, die spoel ik af voor ik ze gebruik – maar er zijn recente berichten dat kikkererwtenblikvocht een prima plantaardige ei-vervanger is. Kikkererwtenblikvochtmeringues… prachtig scrabblewoord. Terug naar de pompoenstoof.  

  • Snij de uien in ringen, bak ze in wat olie licht goudbruin
  • Voeg het specerijenmengsel toe (ongeveer een eetlepel), de selderij, knoflook en pastinaak, en wat zout
  • Laat even bakken, voeg dan kikkererwten, de linzen en de passata toe
  • Laat een minuut of 10 pruttelen, voeg zo nodig water toe
  • Proef even, kijk of de specerijen genoeg aanwezig zijn. Zo niet: voeg meer toe.
  • Voeg nu de pompoen, de boerenkool en de rozijntjes toe
  • Laat 25-45 minuten stoven, dat luistert niet zo nauw. Kijk af en toe of de boel niet aanbrandt,  voeg zonodig water toe
  • Breng op smaak met zout en eventueel nog wat extra kaneel
  • Serveer met sesamzaadjes en een beetje citroensap

 

Simpele Ras el Hanout

Eigenlijk kan het niet, wat hier in de titel staat: simpele Ras el Hanout. Ras el Hanout is namelijk een Marokkaans specerijenmengsel dat uit vele tientallen ingrediënten kan bestaan. Er is niet één vast recept, net als bij al die andere beroemde kruidenmengsels: iedere kok of specerijenverkoper maakt z’n eigen versie. Mijn eigen simpele snel-klaar versie vind je hieronder. Klaar in tien minuten, beloofd!

Ik gebruik het liefst hele specerijen, die houden namelijk de etherische olieën veel beter vast dan kant-en-klare gemalen poeders. Daardoor hebben ze veel meer smaak en geur, en even fijnmalen in de vijzel kost vrijwel geen tijd. 

spices

Zelfgemaakte Ras el Hanout

  • 1 theelepel peperkorrels, zwart, of half zwart en half wit
  • 1,5 theelepels gemberpoeder. Je kunt de gemberpoeder ook weglaten en een stukje verse gember gebruiken (2-3cm) 
  • 1-2 theelepels korianderzaad
  • 2 theelepels kaneelpoeder
  • 0,5 theelepel geraspte nootmuskaat of foelie 
  • 0,5 theelepel piment
  • 1-2  kruidnagels
  • de zaadjes van 6-8 kardemom-peulen
  • 1 theelepel kurkuma
  • 0,5-1 theelepel anijszaadjes, komijn, karwij of venkelzaadjes. Of een steranijsje dat je laat meetrekken in het gerecht en er weer uit vist. Van anijs gebruik je een beetje, van komijn of karwij kun je meer gebruiken, tot wel twee theelepels. Het kan ook lekker zijn om wat komijn apart te houden en niet tot poeder te maken maar heel door het gerecht te doen. 

Je kunt de hele specerijen even opwarmen in een droge koekenpan, daarmee maak je de etherische olie vrij. Wrijf dan de specerijen in een vijzel tot poeder, en meng met de al gemalen specerijen. 

Wat doe je daar dan mee? 

Tajines maken, natuurlijk, van die overheerlijke Marokkaanse stoofgerechten. Of op kip smeren, of in linzensoep. Heerlijk. 

pompoenstoof met peulvruchten uit VEG

Ik maakte er een pompoenstoofje mee, met pastinaak en… boerenkool! 

Roomloze paddenstoelensaus

Zomer 2015 at ik een paar weken veganistisch: geen vlees, vis, zuivel of andere dierlijke producten. Dat beviel zo in de zomer heel goed (lees hier meer over mijn veganchallange), ik heb een hoop nieuwe recepten ontdekt en veel geleerd over plantaardig(er) koken. Een van de toppertjes was deze paddenstoelensaus. Veganistisch, lactosevrij dus ook, en barstensvol smaak. Deze saus is zonder koemelkroom, maar ook zonder soja/haver/etc. vervangers: een heel pure saus zonder bewerkte ingrediënten. Lekker bij pasta, gebakken rijst, bij groenten en (durf ik het te zeggen 😉 ) bij een stukje vlees.  Lees verder

Boodschappenfrustraties: tomaten in november

tomatenMeestal vind ik het erg fijn om bewust bezig te zijn met eten. Prachtige verse groente, direct van de boerderij. Appeltjes uit de boomgaard. Zelfgeplukte sla. Een mooi stukje vlees van een koe of buffel die heerlijk in een natuurgebied heeft kunnen grazen. Eten dat de planeet niet vervuilt, de bodem niet uitput, maar dat juist bijdraagt aan een mooiere wereld*.  Maar soms… Soms moet ik in de supermarkt zijn, net als iedereen. Meestal gaat dat prima, maar er zijn van die dagen, dan kom ik totaal gefrustreerd en met vrijwel lege handen thuis. Niet altijd hoor, maar soms… Gek word ik dan van mezelf. Lees verder