Avondeten: soort van saag aloo met boerenkool en knolselderij

saag aloo van boerenkool en knoldelderijDit is saag aloo. Nou ja, eigenlijk niet, want saag aloo is een Indiaas gerecht dat meestal met spinazie en aardappels wordt gemaakt. En een flinke kick specerijen natuurlijk. De specerijen zijn er, maar er zitten geen aardappels in, en niet meer dan een beetje spinazie. Wel knolselderij, de laatste boerenkool van dit jaar en flink wat peterselie omdat de zak in de vriezer maar niet leeg wil raken. En linzen, ook dat nog. Of het nu nog saag aloo is? Dat is een filosofische vraag waar ik me vandaag maar niet aan waag. Het was lekker, dat dan weer wel.

Het principe van saag aloo

Wat is dan het principe van saag aloo? Het sjabloon, de formule, de idee desnoods – hoe je het ook maar wilt noemen. Dat is het volgende:

  • fruit fijngehakte ui, knoflook, gember, rode peper, zout en flink wat fijngewreven komijn- en korianderzaadjes
  • voeg groene blaadjes en wortel- en knolgroente toe in de juiste volgorde (ja, daar kom ik zo op terug) plus een plensje bouillon om aanbranden te voorkomen
  • stoof alles tot het gaar is
  • breng op smaak met iets zuurs, zout en/of iets heets

De juiste volgorde?

Maar wat is dan de juiste volgorde? Niks ingewikkelders dan de volgorde van gaartijd. Harde groenten eerst, de wortels & knollen, de boerenkool ook. Zacht spul als jonge spinazieblaadjes, kliekjes of ingevroren peterselie als laatste. Grove spinaziesoorten halverwege, net als de bladmosterd die traditioneel in saag thuishoort.

Ik had gekookte knolselderij, die ging er vrij vlot bij zodat hij goed de smaak van de kruiden kon opnemen. En rode linzen dus, want dat schijnt voedingsstoffentechnisch gezien zo’n goeie combi te zijn met rijst. Het zal.

Op smaak brengen

Dit is zo’n gerecht waarbij de basisingrediënten niet bijster veel smaak hebben, dus wees in het begin royaal met de smaakgevers (ui, knof, gember, etc) en met de specerijen, en vooral ook met het zout. Ik had geen verse pepers in huis,  maar een flinke lik harissa deed het best. Sambal kan ook prima, maar die was op. Mijn tafelgenoot is niet weg van zuur, dus ik was daar voorzichtig mee: wat doorgesneden tomaatjes en een verkruimeld blaadje djeroek poeroet waren genoeg. Wat citroensap of desnoods wat fijngesneden zure appel kan ook. Authentiek is het niet, maar als het smaakt dan is het goed. Proeven dus!

Oh ja, ik at dit met rijst en een flinke klodder yoghurt, die was gemengd met een kliekje hangop, wat feta-die-ook-al-op-moest, en wat zout, peper & kurkuma.

Meer weten over koken zonder recept?

Zo simpel is het, koken zonder recept. Je hebt niet meer nodig dan wat principes/sjablonen/formules, een redelijke dosis productkennis, wat basisvaardigheden en natuurlijk het lef om ’s wat geks te proberen. Of een workshop 😉

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *