Sperziebonen

Het is een beetje over het randje, want het sperziebonenseizoen is toch echt wel voorbij ondertussen, maar ik wil dit recept graag nog even delen. Het is namelijk typisch zo’n gerecht waar je extra veel van maakt en dan twee keer van eet. En daar hou ik van, van zulke keukenefficiency.

Goed, komt-ie:

gestoofde-bonen2Sperziebonen in tomatensaus

  • ui, in ringen
  • sperziebonen, in stukjes van een paar centimeter
  • flink wat knoflook (ik had vier dikke tenen op een pond sperziebonen), geperst of – wat ik altijd doe – geplet en fijngehakt
  • verse tomaten, in stukjes gehakt, of tomatensaus
  • komijn
  • azijn
  • zout, peper

Laat je koekenpan heet worden, doe dan olie of boter in de pan. Bak de ui even aan. Hij hoeft niet bruin, hij hoeft niet zacht, maar laat ‘m net even bakken voor je de sperziebonen toevoegt. Dan dus de sperziebonen erbij, alweer: even laten meebakken. Dan kunnen de knoflook & de tomaten(saus) erbij. Zoveel tomaten dat de sperziebonen niet meer bakken maar stoven in het vocht.

Komijn erbij, een schepje. Of twee. Ik vind het lekker, dus ben er niet zuinig mee. Komijn kun je als poeder kopen, maar dat verliest vrij snel zijn geur. De hele zaadjes blijven duidelijk langer lekker. Even pletten in de vijzel, zodat de smaken goed loskomen, en dan bij de bonen.

Vuurtje laag, laten stoven tot de sperziebonen gaar zijn en er een mooi sausje ontstaat. Af en toe even controleren of er wat vocht bij moet (tomatensaus, water, bouillon, desnoods wei – net wat je hebt. En ik zal binnenkort eens een stukje schrijven over wei. Geweldig spul.)

Als de bonen gaar zijn op smaak brengen met zout en peper, en eventueel een scheutje azijn en wat extra olie. Eet ‘m warm, of koud. Zo, of gemengd met rauwkost (venkel combineert goed!) en/of een restje koude pasta en een lik mayo.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *