Terugblik 2: een week echt eten koken

Ik heb een week echt eten gekookt, vers eten, van het seizoen, van het land, van dichtbij. Opgeschreven hoeveel werk dat nou eigenlijk was (viel mee) en hoeveel het allemaal kostte (viel ook mee). Maar hoe kijk ik daar nu op terug?

DSC02351

Eigenlijk ben ik achteraf niet helemaal tevreden. Ik bedoel, het eten was lekker, en wel grotendeels lokaal en vers enzo, maar de aanpak kon achteraf gezien beter. Ik begon met het verzinnen van een menu, en ging daarna mijn boodschappen daar in passen. Waarbij dat menu ook nog zo was samengesteld, dat het vergelijkbaar was met eten uit pakjes-en-zakjes. Dat kan best, maar gevolg was dat we minder creatief en gevarieerd aten als normaal. De focus leek meer te liggen op de koolhydraten en de eiwitten, terwijl ik het liefst begin met wat er aan groente in huis is.

Kijk, dit is bijvoorbeeld wat wij afgelopen dinsdag aten:

IMG_1003 IMG_0998 IMG_0991 IMG_0989

Gegratineerde bloemkool met veel kaas, gebakken aardappel & pastinaak met basilicummayonaise, en een salade van paprika, tomaat, ui, kool, peterselie, walnoten, snijbiet, kikkererwten en een hele zwik kruiden uit de tuin. Op de mayo na alles vers, en alleen de kikkererwten en noten waren niet lokaal.

Maar vooral was die maaltijd een fijn rondje restjesverwerking: er lag nog geraspte kaas en gekookte kikkererwten, overgebleven van het Festival Echt Eten. De pastinaak op het aanrecht kon nu echt echt echt niet langer blijven liggen, en de laatste snijbiet en basilicum begon nog net niet te verwelken.

Snap je wat ik bedoel? Stukken interessanter toch dan zelfgemaakte nasi of lasagne? Dus ik ga nog even vrolijk door, met tijden noteren en kosten uitrekenen. Niet een hele week, maar wanneer er hier wat extra-geslaagds in de categorie “echt eten” op tafel komt dan zal ik dat hier komen melden.

Maar on the positive side, wat heb ik geleerd van deze week Echt Eten Koken?

  • Dat deeg maken voor een hartige taart doodeenvoudig is, en nauwelijks meer werk dan bladerdeeg-uit-de-vriezer ontdooien & in de vorm leggen. Exit bladerdeeg dus!
  • Dat Janneke Vreugdenhils recept voor paddenstoelenbouillon volslagen briljant is, en dat die bouillon na een paar dagen nóg lekkerder wordt.
  • Dat de prijzen aan daadwerkelijk gebruikte spullen zo laag waren per maaltijd. Ik zie die wekelijkse boodschappenberg, en dat is dan best een boel geld. Maar per maaltijd valt het hartstikke mee.
  • Dat het soms (vaak) een kwestie is van gewoon aan de slag gaan en gaan koken. Ik heb mezelf af en toe echt even een schopje moeten geven – want moe, en druk, en laat, en honger – en was toen des te blijer met gewoon een bord echt eten (groenten!) in plaats van iets hap-snaps met een boterham.
  • Dat ons ontbijt en lunch ook best een wat hoger “Echt Eten” gehalte zouden mogen hebben…. Want hagelslag! Pindakaas met gehard plantaardig vet (ieuw…)! Vleeswaren uit de supermarkt met e-nummers! Dat wordt nog een ontdekkingstocht…

En vooral: dat het heel goed voelt om niet naar de supermarkt te rennen voor een goedkoop stukje vlees. Ik heb daar al een hele tijd moeite mee, en een flink deel van ons vlees komt van blije beesten met een zo goed mogelijk leven – maar op een geen-zin-om-te-koken dag is een worstje met brood & wat rauwkost zo’n makkelijke oplossing. En aan het eind van de maand is die goedkope bak gehakt best aanlokkelijk.

Maar het voelt heel goed om dat niet te doen. We hebben behoorlijk zuinig gedaan met het vlees dat we hadden, zuiniger dan normaal – en toch hadden we niet het gevoel heel erg weinig te hebben. Ik denk dat dat vooral ook komt door de kwaliteit. Vlees van de boerderij is onvergelijkbaar met supermarktspul, bio of niet. Smaakvoller, vullender, rijker. Dat wist ik al lang. Maar de stap om dan te zeggen “ik wil dat niet meer”, dat was altijd nog een brug te ver. Maar ik geloof dat ik deze week wat stapjes die brug op heb gezet. We zullen zien…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *