On-economische runderbouillon

De pakjes en zakjes zijn hier al jaren het huis uit (nou ja, zo goed als). Alleen die vermaledijde  bouillonblokjes, daar kom ik maar niet vanaf. En waar praten we over? Zout, vet, MSG en kunstmatige aroma’s, daar moet een mens toch zonder kunnen? Dus ik doe maar weer eens een poging. Hop, naar de bioslager voor botten! 

Ik heb zo ongeveer deze werkwijze aangehouden.  De klassieke methode, die ook in m’n Franse kookboek staat. Is een boel werk. Botten laten bruinen in de oven, groente erbij, in de grote soeppan, uren laten trekken…

Dat laatste is lastig, want komt hier neer op afwisselend pan op het gas, vuur hoger, vuur lager, plaatje eronder, pan van het gas, deksel eraf, deksel erop, enzovoorts. Het mag namelijk niet echt koken, dan wordt de bouillon troebel (daar ging het voorheen altijd mis) maar dat lukt op mijn fornuis niet.

Dan af laten koelen (rustig, anders wordt-ie zuur), vet afscheppen, inkoken. So far so good.

En wat heb je dan? Drie bakjes met samen een ruime liter redelijke bouillon. Voor ruim zes euro aan ingrediënten en een paar uur gas- en oventijd. Mwah.  Ik ben niet echt enthousiast. Wat dat toch is? Kippen-, vis- of groentebouillon, allemaal geen probleem, maar die runderbouillon…

We zoeken verder…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *