Week 13, geen weekmenu, maar kippensoep en worteltjestaart

En toen was het zo maar zo’n week dat alles in de soep liep. Ik ziek, man ziek, kindjes niet ziek maar wel opstandig, geen weekmenu, geen boodschappen, ongevierde verjaardagen, tomaten vies, uit elkaar vallende worteltjestaart… zo’n week dus. Maar het werd ook lente en Palmpasen. Dat scheelt een boel en houdt de vrolijkheid er wel in.

Wat eet je in zo’n week? Kippensoep natuurlijk. Wetenschappelijk bewezen dat je daarvan beter wordt. Schijnt. En anders wel van het placebo-effect. Ik maak ‘m op zo’n moment met veel gember, knoflook en een rood pepertje, fijne soepgroenten uit een zak, en biologische kippenpoten van de super. Biologisch omdat ik geen plofkip blief, biologische poten omdat kipfilet veel te weinig smaak heeft voor bouillon. Op een ander moment fiets ik naar de bioslager voor een karkasje, net zo lekker en spotgoedkoop, maar de poten van de appie doen het ook. (Note  to self: kippenbouillon maken voor in de vriezer! )

En pasta pesto, dat eten wij ook in zo’n week. Pasta, pesto, ui en knoflook is altijd in huis. Nu ging er courgette in blokjes door, en verstopte ik een bijna-overleden broccoli in de saus. En tomaten, maar dat was dus niet zo’n goed idee. Het is weer die periode in het jaar dat alle niet-peperdure en niet-uit-Verweggistan-ingevlogen tomaten in de winkel zuur, waterig, keihard en smakeloos zijn. Bleh. We wachten op de nieuwe oogst.

Verder? Veel brood, met de rest van de kippensoep. Een restje uit de vriezer. Afhaal Thai, ter ere van de verjaardag. En Chinees, home made from scratch, maar dat was nog voor het in de soep lopen. En zo leuk dat ik daar nog ’s apart over schrijf.

Ter ere van die verjaardag bakte ik ook nog een worteltjestaartje. Met gember, sinaasappel en specerijen. Een variatie op dit recept van Jamie Oliver (hier de nl versie).  De taart was erg lekker, maar verkruimelde bij het snijden. Beetje jammer. En het glazuren mislukte faliekant omdat de baby steeds ging huilen. Ik denk dat ze tandjes krijgt. En ik kan niet glazuren en een baby troosten tegelijk (want in de draagdoek wilde ze ook al niet.) Ach ja. Goed excuus om ‘m nog eens te maken. Die worteltjestaart dan. Of deze.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *